تنهایی خیلی سخته

خوشا تویسرکان و فصل بهار
که شوید ز آینه ی دل غبار
بهشتی که گویند الوند اوست
فلک را بلندی ز پیوند اوست

به نام خدا

سلام دوستان عزیزامیدوارم حالتون خوب باشد

برای من اتفاق خیلی بعد افتاده بود

دوستون سهیل تصادف کرده بودم

تقریبا یک هفته ی نبودم

که به وبلاگتون سر بزنم

باور کنین خیلی خدا به من رم کرد

همه که آنجا بودند گفتند مرد

ولی خدا خواست که زنده بمانم

تا با شما باشم

اینم از شانس بده ماست

آي آدمها.....
آی آدمـــــــهــــا
***************
آی آدمها که آسوده غنودید
دارد امشب یکنفر در گوشه ای از شهر
می سپارد جان
هیچکس آیا به فکر اوست ؟
او که وامانده ست در مرداب ظلمت
ناله هایش سرد
دل پر از غوغا
سر به روی سنگفرش یک خیابان
زَهر افیون
در رگش جاری است
او یکی از صد هزاران خیل قربانی است
چهره اش پائیزی وبی روح
چشمها خیره به ره مانده
همنشینش یک سگ ولگرد
مانده از خود
رانده از منزل
لحظه ها در انتظار مرگ
قلب سردش از تپش مانده
نعره آژیر
می شکافد سینه شب را
می برد این خسته مرداب
سوی گورستان
لحظه آرامش او